روسازی باند فرودگاهها

روسازی فرودگاهها با توجه به شرایط خاص آن و همچنین بدلیل نحوه و نوع بارگذاری باید بگونه ای باشد که تکیه گاه لازم برای هواپیماهایی را که از آن استفاده می کنند بوجود آورد. روسازی مانند یک پی عمل می کند. بار توسط چرخهای وسایل نقلیه به سطح روسازی اعمال شده و از آنجا با نیروی کمتری بر سطح بستر اثر میگذارد. عملکرد روسازی توزیع بار وارده بر روی سطح بزرگتری از بستر است که این سطح چند برابر سطح تماس چرخ بر روی روسازی است. برای یک روسازی معین هرچه ضخامت روسازی بیشتر باشد، سطحی از بستر که باربر روی آن وارد م یشود بزرگتر خواهد بود و هرچه خاک بستر ناپایدارتر باشد، در نتیجه سطح بیشتری برای توزیع بار برروی خاک بستر نیاز خواهد بود. روسازی ها تحت تأثیر شرایط جوی و بارگذاریها هستند. مراحل مختلف طراحی شامل تعداد زیادی از متغیرها بوده که تعیین آنها اغلب بسیار مشکل است. طرح روسازی فرودگاهها شامل تعیین ضخامت کل روسازی و همچنین تعیین ضخامت هر کدام از اجزاء آن م یباشد. عوامل مؤثر بر طرح ضخامت روسازی یک فرودگاه عبارتند از:

الف) میزان و نوع بار هواپیماهای مختلف که برروسازی اعمال خواهد شد.

ب) حجم ترافیک یا بعبارت ساده تر میزان نشست و برخاست هواپیماهای مختلف.

ج) تمرکز ترافیک در نواحی معین.

د) مشخصات خاک بستر.

ه) شرایط آب و هوایی و جوی منطقه.

بطور کلی می توان چنین عنوان نمود که تعیین یک روش و راه حل ریاضی مستقیم که کلیه متغیرهای مؤثر در طرح روسازی را اعمال نماید، غیر ممکن است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


6 × = شش

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است Privacy PolicyوTerms of Use.

من با این شرایط موافق هستم.